lunes, 28 de febrero de 2011

Estamos preparados para sufrir?

Diante do Nàstic, igual que sucedeu perante o Tenerife, o Celta tan ben gañou como puido empatar. O ascenso só se conseguirá se hai músculo para sufrir nos malos momentos, se hai control cando a técnica nos abandone.
 Non podemos poñernos soberbios e pensar que o liderado en marzo é garantía de éxito a final de tempada. Non podemos pretender que o Celta ten equipo para apisoar os rivais sen esforzo. Esa non é unha lectura correcta. A mensaxe debe ser a contraria: o sufrimento cada xornada vai ser brutal e só obteremos éxito se hai capacidade de sacrificio e repartición de esforzos.
Por que o Celta non mata os partidos? Simplemente porque non pode. En Tarragona, houbo ocasións para marcar máis goles e nalgunhas fases do partido xogou con brillantez. Pero un equipo en postos de descenso, que xoga na casa e cuxos futbolistas queren reivindicarse, non se pode "neutralizar" tan doadamente. Foi lóxico que o Celta tivese momentos de dúbida, que estivese a piques de sufrir un novo gol, que os seus xogadores perdesen un pouco o fío do partido.
Hai homes que levan o mando do xogo, que están nun momento doce e responden. Eis De Lucas, eis Trashorras, eis Jonathan Vila ou Falcón ou Hugo Mallo e Roberto Lago. Pero tamen hai futbolistas que simplemente cumpren, que van no barco dos gañadores pero aos que non se lles pode pedir máis: López Garai, Michu están para acompañar, non para liderar nada.
As dúbidas do xogo celeste son comúns en toda a categoría. Velaí a caída do Rayo en Huesca. Non hai aquelas distancias insalvábeis entre os líderes e os demais que algúns prognosticaban porque a segunda división é pegañenta e dura coma a calor húmida. Fuxir do pantano vai levar moito traballo e só tendo capacidade de sufrir e a fortuna de puntuar cando as cousas non saian ben de todo, poderemos refrescarnos na praza de América. Pero aínda é cedo para iso. O primeiro é saudar a primavera como primeiros. Lograrémolo?

Más líderes que nunca tras 14 partidos sin perder

Alondras 2 - 0 Ourense



Fonsi Valverde volvió a cambiar el sistema. Apostó de entrada por un 4-3-3,colocando sorprendentemente a Sito en el lateral y dejando a Portela en el banquillo. Antonio Fernández volvió a tener galones en el trío de centrocampistas. Pese a la acumulación de jugadores en la zona de creación, el Ourense apenas ofreció juego ni visos de atacar la portería del Alondras. El único tiro entre los tres palos fue un disparo, flojo, de Quintairos en la primera parte. En la segunda, solo se pudo contabilizar una llegada de Peloto con un remate que se fue alto.
Antes el Alondras había aprovechado mucho mejor las características del campo de San Amaro, no pensado para el fútbol combinativo. En sendas jugadas a balón parado, dejó sentenciado el partido, con la colaboración del portero del Ourense, Berto, quien contempló cómo Fran remataba a placer en el primer tanto y camufló su error en el segundo haciendo notar que se había lastimado.





Alondras:Marcos; Castilla, Maceira, Toni, Sestelo, Rubén, Mauro (Peláez, min 66), Fran, Jacobo (Rober, min 77), Caloi (Outeiral, min 84) y Aitor Gómez.

CD.Ourense: Berto; Josu, Sito (Portela, min 80), Gonzalo, Germán (Martín, min 77); Yebra (Peloto, min 46), Denis, Antonio; Jaime Noguerol, Quintairos y Jordan.
Goles: 1-0, min 17, Fran, al rematar un saque de esquina botado por Jacobo. 2-0, min 38, Jacobo sorprende a Berto con una falta lateral.

Árbitro: Pablo Botana Rey (comité de Santiago). Enseñó cartulinas amarillas a los locales Toni y Mauro y a los visitantes Josu, Sito, Yebra y Noguerol.

Incidencias: Campo de San Amaro.






domingo, 27 de febrero de 2011

El Celta se impulsa hacia primera con sufrimiento

El Celta suma y sigue. Los de Herrera se sintieron a gusto en su papel de líderes y mantienen el primer puesto con una nueva exhibición fuera de casa, aunque tuvieron que acabar defendiendo con uñas y dientes un partido que se había encarrilado con los goles de Aspas y Lago.


De entrada, el Celta se plantó muy bien sobre el terreno de juego, jugando bien con balón y sin él. El Nástic sorprendía permitiendo al Celta probar suerte en las contras, algo que remedió a los 10 minutos concediendo entonces demasiado balón a un Celta que se cansaba de sobarlo sin que los granas pudieran hacer nada. 

La primera fue del Celta: Un balón colgado al área, rematado en semifallo por Michu, cae a los pies de Aspas que falla ante Rubén Pérez. También De Lucas tuvo una buena ocasión en una contra en la que no tuvo compañía y el propio Michu remató mal de cabeza cuándo tenía cierta ventaja.

Un líder sin apenas fisuras


[foto de la noticia]


 
A raíz del gol, el Celta vivió sus mejores minutos del partido, gozando de varias ocasiones claras para dejar el partido finiquitado. La tuvo Aspas en una volea que defendió Rubén Pérez con valentía, y la tuvo Michu tras una gran jugada personal de Iago Aspas con regate, bicicleta y pase de la muerte al asturiano que no supo aprovechar. Pudo ser el cierre perfecto para una primera mitad en la que el Celta fue muy superior. 



En la reanudación, sin cambios en el Celta, aunque si en el Nástic, que daba entrada a Mingo por el lateral izquierdo, y a Gerardo. Se notó sobre todo la entrada de Mingo, pues las mejores acciones del Nástic en la segunda mitad, especialmente en los primeros minutos, llegaron por esa banda. 

El Celta aguantaba las tímidas embestidas del Nástic, y buscaba su ocasión a la contra. Y llegó, un córner botado por el Nástic acaba en los pies de Michu, quién desde el borde del área vio el desmarque de De Lucas y le pasó el balón para la carrera vertiginosa del catalán. En la contra le acompañaba Aspas por el carril del centro, que arrastró a su defensa para dejar completamente libre a Roberto Lago que apareció por el carril zurdo de forma sorprendente y supo batir a Rubén Pérez. 






Un golazo del canterano, su tercero en lo que va de temporada, lo que refuerza el trabajo ofensivo del lateral del Calvario. El partido se ponía de forma inmejorable para el Celta, y Herrera creyó conveniente seguir con las rotaciones. Retiró del terreno de juego a Trashorras y dio entrada a Álex López, lo que desorganizó al equipo y le dejó sin su principal referencia en la salida de balón.





El Celta perdió el norte durante unos minutos, de forma incomprensible, embotellándose demasiado en la parcela diestra y dejando muy solitario la banda izquierda. El Nástic consiguió hacerse con el balón y llegar al área de Falcón, que ya tuvo que hacer un paradón increíble a otro tiro de Felipe. 


Mediada la segunda mitad llegó el gol del Nástic tras un córner muy mal defendido por el Celta, permitiendo un tiro al larguero y no sabiendo sacar el balón del área, lo que aprovechó Powell para remachar a Falcón. 

foto

El Celta se complicaba un partido que estaba completamente cerrado y daba vida al Nástic, que a partir de ahí se creció. Herrera intentó dar aire al equipo con la entrada de Abalo, sin lograrlo, y tampoco la entrada de Joan Tomás por De Lucas fue la solución, lo que hizo que el partido fuese un suspense hasta el pitido final.

NÀSTIC1
CELTA2
Nàstic: Rubén, Xisco, Mairata, Ortiz, Fuster (Mingo, m.46), Rey (Gerardo, m.46), Rodri, Bergantiños, Morán (Eloy, m.60), Felipe y Powel.

Celta: Falcón, Murillo, Catalá, Vila, Lago, Bustos, López Garay, Michu, De Lucas (Joan Tomás, m.83), Trashorras (Álex López, m.64), y Iago Aspas (Dani Ávalo, m.72).

Goles: 0-1, m.28: Iago Aspas. 0-2, m.55: Lago. 1-2, mi.70: Powel.

Árbitro: Ocón Arráiz, del colegio riojano. Mostró cartulinas amarillas a Morán y Murillo.

Incidencias: Partido correspondiente a la jornada 26 de la Liga Adelante disputado en el Nou Estadi de Tarragona ante unos 4.500 aficionados.
 


lunes, 21 de febrero de 2011

O COUTO, SINONIMO DE VICTORIA PARA C.D.OURENSE

Con pitos, así recibió el público de O Couto  tanto al equipo como a su entrenador por segunda jornada consecutiva como local, pero los goles y por fases el juego de los locales acabaron transformandolos en aplausos.

"Enchufados" así salieron los jugadores de C.D.Ourense en una tarde lluviosa en O Couto, Fonsi dispuso de un once lleno de novedades, en donde destacaba la presencia del único fichaje invernal Denís en el sitio de Antonio, con fuerza salieron los locales que en  los primeros 7 minutos generaron dos ocasiones claras de gol por mediación de Quintairos y Noguerol que el meta visitante Yáñez respondió con acierto, la respuesta visitante tuvo como protagonista a Ivan Amor que se aprovechó de un inoportuno resbalón de Gonzalo para encarar a Berto  pero Germán sólido y rápido al  cruce evitó la ocasión visitante.

Antes de la primera media hora, C.D.Ourense volvió a disponer de una nueva ocasión, Quintairos se marcha con velocidad por banda izquierda, sortea a un defensor y su pase de la "muerte" es sacado por la defensa visitante cuando Noguerol sólo se diponía a marcar el primero, pero pocos minutos después llegó el golazo de la tarde, Jordan desde la esquina derecha del area visitante remata con un toque sutil y lleno de calidad una vaselina que sorprende a Yáñez y se cuela en la portería previo toque en el palo izquierdo, antes del descanso nueva ocasión local, jugada en banda izquierda de Noguerol que se va de tantos defensas salen a su paso y  su remate se marcha cerca de la escuadra de la meta defendida por Yañez, lo peor de esta primera parte fue la lesión de Gonzalo, el bravo defensa sufrio un golpe en un choque con un delantero visitante en los primeros 20 minutos de juego y aunque intentó aguantar Fonsi tuvo que sustituirlo por el canterano Isma en el minuto 41.

Tras el descanso pronto llegaría el segundo gol, Isma mete un pase en profundidad que rompe a la defensa del Begantiños, el balón lo recoge Quintairos que se interna en el area, dribla al portero y sólo empuja el balón a gol (tercera semana consecutiva que anota el delantero).

Poco le duró la alegría al delantero que fue sustituido minutos después por Antonio en un nuevo cambio táctico de Fonsi, jugó con 3 mediocentros (Yebra, Denís y Antonio) dos jugadores por banda (Peloto y Noguerol) y Jordan como referencia en ataque, sería el propio Jordan quien en una jugada de "killer" se aprovecha de un fallo del guardameta visitante para anotar el tercer tanto de la tarde, con el partido setenciado Fonsi  hizo debutar al canterano Jorge que se situó en el extremo izquierdo y en un nuevo fallo defensivo visitante, Jorge cazó una espectacular volea para subir el cuarto al marcador, la única ocasión visitante llegó en los minutos finales del partido en una jugada por banda derecha de Dani Deza que Efrén de cabeza remató sólo y en area pequeña haciendo intervenir con éxito a Berto.

En resumen, séptima victoria consecutiva como local en un partido en el que el colista demostró porque acumula 8 derrotas consecutivas, próximo partido desplazamiento a Cangas ante un Alondras fuerte como local.

domingo, 20 de febrero de 2011

El Celta sofre, traballa, gana e colócase líder


O anterior partido en Balaídos acabara sendo unha festa, con goleada e onda mexicana nas bancadas. Foi por iso que a xente se animou a sacrificar a tarde do sábado no altar do fútbol. Na entrada, bufandas a seis euros e bandeiras a cinco. Pero o espectáculo que ían presentar era de saldo.



O partido comezou cun minuto de silencio polo pasamento de Ibarretxe, ex xogador céltico



Ao contrario doutros partidos, ao Celta custoulle aclimatarse. Non había xerarquía no medio do campo nin un claro obxectivo ofensivo. Só De Lucas era quen de asumir o peso do encontro e del partiron as mellores xogadas de ataque de todo o partido. Pero ao catalán faltoulle o compañeiriño doutras tardes; David Rodríguez tiña a mira da pistola estragada e non foi quen de rematar por dentro ningún dos dous bos balóns dos que dispuxo no centro da área.
Superados eses 15 minutos de presión, o Tenerife conformouse con non pasar apuros en defensa e esperar que algún erro dos locais lle permitise unha boa oportunidade




O xogo do Celta entrou nunha meseta aborrecida, con constantes imprecisións e un xogo horizontal nada atractivo do que só se salvaban polo seu empuxe os laterais, excelentes, Hugo Mallo e Roberto 
Lago.


No segundo tempo, ese fútbol inconsistente apoderouse completamente dos dous equipos. No Celta David Rodríguez deixoulle o sitio a Iago Aspas en ataque e Michu substituíu no medio campo a López Garai. Pero daba igual. O porteiro porriñés Aragoneses non tivo que intervir en ningún momento. Os tinerfeños, pola súa parte, non arriscaban nada e, polo tanto, íalles ser difícil ter algunha ocasión. Aínda así, o goleador veterano Nino a piques estivo de marcar, mercé a unha xogada individual por banda dereita no minuto 58 que culminou cun envelenado xute cruzado que saíu a rentes do pau.
Conforme avantaba o encontro, parecía máis claro que acabaría en empate. O Celta si presionaba, si quería atacar pero os seus xogadores fallaban pases que noutras veces nunca fallaran. Dani Abalo, Bustos ou Álex López acababan disparando precipitadamente, sen rumbo.
 O conxunto canario, nesa altura, xa só pensaba en marchar con ese punto para as illas e por iso non detectou unha fenda na muralla.




Esa fenda consistía en non evitar os disparos desde a liña de medios. Bustos, non os permitiu nun expectacular partido.


Pónganle un busto


Pensando quizais en que o xogo céltico é de triangulación até a área pequena, non contaron coa precisión de Michu. Este xogador, capaz de pasar 30 minutos paseando polo campo sen ningún sentido, tamén é quen de apañar un balón no bordo da área e facer del un mísil imparábel. Ese 1-0 no minuto 88 esconxurou os típicos tópicos xornalísticos das crónicas subseguintes (medo de alturas, a presión impídelle ao Celta chegar ao liderado) e volveu desencadear unha treboada de euforia nun púbico que se ilusiona co equipo incluso nas tardes máis deslucidas, coma esta.


Michu festeja el gol conseguido en los últimos minutos del encuentro. // Ricardo Grobas








lunes, 14 de febrero de 2011

NUEVA DERROTA A DOMICILIO DE UN MAL C.D.OURENSE

Llegaba C.D.Ourense a Ferrol con la idea de romper su mala racha a domicilio y de paso dar un golpe encima de la mesa ante un rival de su mismo nivel, pero tan sólo se tardó 5 minutos en comprobar que tampoco esta iba a ser la tarde de C.D.Ourense, en esos 5 primeros minutos el Racing bordó el fútbol y dispusó de hasta 3 ocasiones claras de gol, en la tercera y después de una gran jugada individualPablo Rey anotaba el primero.

El Racing siguió jugando bien al fútbol y convirtiendo a Berto en el mejor ourensanista en el césped de A Malata y en el minuto 27 es Céspedes quien vuelve batir a Berto tras una buena jugada combinativa del ataque ferrolano.

Fonsi se vió obligado a realizar el primero de sus 2 cambios de la primera parte ambos por lesión, Denís entró por José Arenas y tan sólo tardó 10 minutos en dar su primera asistencia de gol que  aprovechó Quintairos para recortar distancia, minutos después Fonsi tuvo que dar entrada a Germán por la lesión de Gonzalo.

Tras el descanso el Racing borró cualquier esperanza de reacción ourensanistacuando a los 2 minutos otra vez Pablo Rey y de nuevo con una espectacular jugada individual anotó el tercero, ahí no sólo se sentenció el partido sino  una nueva derrota a domicilio y van 3 de forma consecutiva de un Ourense que no sólo se ha olvidado del primero puesto (a 12 puntos) sino que se complica el segundo (a 3 puntos más el gol average) e incluso los puestos de play-off ya que el quinto clasificado está a 4 puntos.
 

RACING DE FERROL 3 - 1  C.D.OURENSE

Racing de Ferrol: Paco; Borja Facal, Baleato, Aira, Pumar; Céspedes, Juan Martínez, Mauro Poratti (Curro Vacas, min. 61); Pablo Rey (Rafa Mella, min. 75), Marcos Suárez (Marcos Álvarez, min. 69) y Sergio Arias. 
C.D.Ourense: Berto; Josu, Portela, Adrián Padrón, Gonzalo (Germán, min. 41); Jordan, Yebra, Arenas (Denis, min. 28), Antonio (Martín, min. 76); Noguerol y Quintairos.

Goles: 1-0, min 5. Pablo; 2-0, min. 27: Céspedes; 2-1, min. 38: Quintairos; 3-1, min. 47: Pablo Rey.

Árbitro: Espasandín Cores (A Coruña). Amonestó a Pumar y Curro Vacas (Racing), Portela, Adrián Padrón y Antonio (Ourense)

Campo: A Malata. Cerca de 2.000 espectadores con numerosa presencia ourensanista.

El Celta no supo rematar en fin de semana perfecto.


El Celta no pudo culminar con una victoria un fin de semana que podría haber sido fantástico, y que tras el empate logrado en el Arcángel se queda simplemente en bueno. La parte positiva del asunto es que aumentamos un punto de ventaja con respecto al Betis y reducimos uno sobre el Rayo, pero pudiese haber sido perfecto. 



De entrada, Herrera apostó por Michu para suplir la baja de De Lucas, cambiando su habitual esquema a un 4-2-3-1. Los primeros minutos fueron de tanteo, con un Córdoba agazapado, bien ordenado y esperando a un Celta que hacía lo propio. 

De tal modo, que los primeros compases del partido fueron bastante aburridos para un espectador imparcial, sin ocasiones para casi ningún equipo. Fue el Córdoba quién intentó dar primero con un centro de Callejón mal rematado por Charles. 

El Celta, por su parte, se limitaba a intentarlo con algún pase en profundidad de Trashorras a un David que bordeaba el fuera de juego con poco éxito. Charles tuvo otra ocasión a saque de córner y Trashorras lo intentó desde fuera del área sin éxito.

Poco o nada nos dejó una primera mitad bastante insulsa. Daba la sensación de que el Celta intentaba cocinar a fuego lento el partido. Demasiado lento incluso para lo que suele ser habitual. 

En la reanudación no hubo cambios en los equipos, pero sí en la actitud. El Celta, que había regalado 45 minutos, salió con más decisión en busca de la victoria y generó algunas llegadas 
a puerta, que no terminaron de convertirse en ocasiones
.
El Córdoba aguanta el tipo y deja al Celta sin liderato

El ritmo del partido, más loco que en la primera mitad, beneficiaba al Celta, y Álex López tuvo una buena ocasión tras un sombrero a un rival en el que demostró su enorme clase. Alberto García estuvo más acertado que él y pudo atrapar el balón. 

En medio del dominio celeste, el Córdoba tuvo dos ocasiones más o menos claras tras dos centros laterales en los que dudaron Falcón y la defensa. Fue al cuarto de hora de la segunda 
mitad y Falcón apenas volvió a aparecer.


Falcón se postula para el Trofeo Zamora
En el minuto 60, Herrera sacó del campo a David para dar entrada a Iago Aspas, en una decisión sorprendente, mucho más viendo que Michu no estaba haciendo absolutamente nada. No fue hasta el 69 cuando Herrera claudicó y sacó al asturiano del campo para dar entrada a Abalo, que en la primera que tuvo logró sacar más de lo que Michu en todo el partido, ya que, tras una buena jugada, provocó una amarilla al rival. 



A estas alturas de la película, el Celta se encontraba mucho más cómodo sobre el terreno de juego, a pesar de que la abundante lluvia no le beneficiaba. El Celta tenía el balón, tenía el dominio y las ocasiones de gol, pero no acaba de dar el golpe definitivo.

La tuvo Catalá tras una buena falta botada por Trashorras y también Álex López con un potente disparo tras una buena jugada combinativa. Incluso Aspas lo intentó de potente disparo lejano, pero el empate parecía definitivo. Y así fue. Un empate que nos deja un regusto amargo en la boca. El fin de semana no ha sido malo, pero da la sensación de que el miedo se impuso a la ilusión. Todos echamos de menos a De Lucas, David el primero. 

Por último me gustaría destacar la cicatera actitud de Lucas Alcaraz, perdiendo tiempo en el descuento con un cambio que no venía a cuento. ¿Le servía el empate? Con actitudes como estas, es normal que el Córdoba esté donde esté. 

Tratemos de pensar en positivo. Estamos mejor que la pasada jornada, seguimos sin perder, encajando pocos goles y con más opciones que nunca de pelear por el ascenso directo. Este año sí.



CÓRDOBA0
CELTA0
Córdoba CF: Alberto García, Camille, Tena, Richy, De Coz; Arteaga (Javi Flores, m. 86), Jorge Luque, Alberto Aguilar, Callejón (Usero, m. 90), Charles y Oriol Riera (Pepe Díaz, m. 78).


Celta: Falcón; Hugo Mallo, Jonathan Vila, Catalá, Roberto Lago; Bustos, López Garai, Álex López, Trashorras (Joan Tomás, m. 86); Michu (Dani Abalo, m. 69); David Rodríguez (Iago López, m. 60).


Árbitro: Jaime Latre (Colegio aragonés), que amonestó a los locales David De Coz, Alberto Aguilar y Tena, así como al visitante Michu.


Incidencias: Partido de la vigésimo cuarta jornada de Segunda, disputado en El Arcángel ante unos 8.000 espectadores, con terreno de juego en irregulares condiciones.